Vandaag de laatste van de rijdagen richting Venetië. Ik zou willen schrijven dat we vroeg opstonden, maar eigenlijk zijn we gewoon ons bed uitgedreven. Dat krijg je zonder airco. Het ontbijt was redelijk, maar de boter was zuur en dat rook je in het hele restaurant. Niet echt fijn. Na voor de op 2 na laatste keer de koffers te hebben ingepakt en cappucinnos no. 500 en 501 (ongeveer) waren gedronken reden we weg... In de verkeerde richting.
We gingen namelijk eerst naar San Marino. Dat was wel een beetje onder het mom van 'nu we er toch zijn' maar ik had wel een leuke activiteit uitgezocht: Monte Titano, de hoogste berg van San Marino (ca. 750m). Slechts een half uur rijden, maar Google had besloten dat de hoofdweg naar San Marino niet goed genoeg was en stuurde ons door allerlei binnenweggetjes. Daar mag je namelijk gewoon 50 km/h, maar er wordt geen rekening gehouden met de drempels en vele gaten in de weg. Daar waren we snel klaar mee, dus reden we terug naar de hoofdweg die ons bracht naar de kabelbaan waarmee we de laatste +- 300 meter omhoog gingen. Van boven het je een prachtig uitzicht. Je kunt de kust makkelijk zien liggen, en natuurlijk hebben we ook het plaatselijke honkbalstadion gespot. Bovenop de berg is het oude dorp, met op de 3 toppen van de berg 3 torens. Ook was er een middeleeuws festival (dat achtervolgt ons een beetje), dus liepen er allerlei middeleeuws geklede types rond. We hebben zelfs een olifant gezien (geen echte helaas). Het oude dorp is mooi, zelfs met alle nieuwe dure winkels. Van elk punt heb je weer een ander uitzicht. Wij zijn zelfs een stukje over de oude stadsmuur gelopen, maar moesten vrij snel terug aangezien de auto maar een uur op zijn parkeerplek mocht staan. Wij hebben daar een 'Italiaans uurtje' van gemaakt; ruim anderhalf uur dus. Daarna weer weg uit San Marino en hup naar tussenstop nummer 2: Bologna.
In Bologna is een turnvriendin van Cayley op vakantie. Die wilde ze als het kan hoeft niet persé zou wel leuk zijn doe maar dan kan ook later misschien ontmoeten. Gewoon, om een foto te maken. Wij gingen eerst eten, gewoon stukken pizza dit keer in plaats van megapizza's, en daarna liepen we naar haar hotel. Zij zitten midden in het centrum, dus moesten we een flink eind lopen. Bologna leek een leuke stad, maar na een korte ontmoeting moesten wij snel weer door.
Het laatste stuk zou nog 2 uur rijden zijn, maar er stond weer eens file. Dit keer door een ongeluk. De file stond helemaal stil, dus wij hebben de toeristische route gereden. Dat deden we ook bij Padua, waar TomTom ons doodleuk van de snelweg afgooide richting de stad om ons er 8 kilometer verderop weer erop te sturen. Leuk, maar dat kost wel weer tol. Ook is de villa ruim 200 meter verwijderd van het punt waar TomTom 'bestemming bereikt' riep. Beide keren bijna goed, maar niet helemaal.
Waar we gisteren in het goedkoopste hotel zaten zitten we nu in he duurste. Wat krijg je daar dan voor? Nou: Hele grote kamers met onder andere een mega-douche, hoge bedden, een inloopkast voor Cayley en Diana, automatisch bestuurde zonnewerin, dakraam mét regensensor en gouden (mm, goudkleurige) randjes rond de schakelaars en stopcontacten. En ook een (ijskoud) zwembad, ontbijt in een prachtig beschilderde zaal, een hele grote bar, gratis fietsverhuur en een spa. Van die laatste hebben we gisterenavond nog even kunnen genieten. Leuk is het douche-circuit (letterlijk). Dat bestaat uit 13 stappen: Koude voetdouche, warme voetdouche, nog een keer die twee, warme rugdouche, koude stortdouche, warme fonteindouche, warme douche, lauwe rugdouche en daarna het voetencircuit omgekeerd. Je moet steeds doorlopen naar het volgende stationnetje. De douches kunnen ook niet apart van elkaar aan. Raar systeem, maar wel leuk. Morgen gaan we lekker verder genieten van het hotel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten