We zijn in Milaan! Die gedachte kwam bij iedereen op een ander moment op, aangezien we toch wel moe waren van de lange reis van gisteren. Dus hebben we een beetje uitgeslapen en zijn we na een goed ontbijt met slechte cappuccino (?) en hele sterke chocomel om 10:00 vertrokken naar het centrum. Eerste bestemming: Piazza del Duomo.
We besloten om de auto lekker te laten staan en de metro te pakken; het station zit namelijk op slechts 300 meter afstand van ons hotel. Nadat we hadden uitgezocht hoe we aan dagkaarten konden komen liepen we het heerlijk gekoelde station in. De hele trip met de metro ging als een trein, behalve bij de overstap. Diana heeft namelijk een magische aantrekkingskracht op alle automatische deuren, dus de tramdeuren gingen dicht op het moment dat zij ertussen stond. Wij lagen in een deuk (zij gelukkig ook alleen figuurlijk) en uiteindelijk waren we zonder verdere problemen binnen een half uur ter plaatse.
De dom van Milaan is gebouwd in een gotische stijl, maar aangezien er over een heel lange periode aan is gewerkt is de buitenkant toch prachtig versierd. Het plein is prachtig, met veel mooie oude gebouwen die vroeger vast een belangrijkere functie hadden dan het uitstallen van iets de dure handtassen. Daarover later meer. Om de kerk binnen te komen heb je kaartjes nodig. Die gingen wij halen bij wat een visitors center moet zijn maar meer op een veilinghal leek. We waren pas na een half uur aan de beurt, maar gelukkig was de rij bij de kerk zelf vrij kort.
Van binnen is de dom prachtig, hoewel ik weet dat hij niet zo rijkelijk versierd is als bijvoorbeeld de Sint-Pieter. Dat 'gebrek' aan versiering was duidelijk te zien: De verschillende beelden en graven volgen elkaar zijdelings op in plaats van dat ze in elkaar overlopen. Naast kunstwerken over heiligen en oude pausen staan er ook beelden van Napoleon, die daar in 1859 tot koning van Italië werd gekroond. Het orgel en het koor waren mooi, maar helaas kwam het gezang dat in de kerk te horen was gewoon uit een aantal luidsprekers.
Na allemaal een pizza te hebben gegeten (waardoor avondeten niet meer nodig was) liepen we naar de winkelbuurt. De prijzen bij de 'gewone' ketens vielen nog redelijk mee. Natuurlijk moesten we ook even naar binnen bij Versace, Gucci etc., maar dat is toch iets buiten de normale prijsklasse. Toch was het wel leuk allemaal, en zeker de Ferrari winkel was gaaf. Een eindje verderop zijn er nog wel inkopen gedaan: Eén jurkje voor Cayley, die nu toch maar mooi kan zeggen dat ze in Milaan heeft geshopt.
De volgende stop was bij het paleis sforcesco, waar we na een lekkere cappuccino genoten van de tuin met uitzicht op een triomfboog van de overwinning op, jawel, Napoleon. Toen kreeg Cayley een briljante ingeving: Laten we in een tram springen en kijken waar we uitkomen. Dat springen was wel letterlijk, aangezien de trams zowat doorrijden. We kwamen uit bij een mooi monument, maar aangezien alles al gesloten was besloten we rustig terug te gaan richting het hotel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten