In Florence hadden we nog een bezienswaardigheid gemist: de tuinen van Bomboli. Dus gingen we vroeg op om deze te bekijken. Gelukkig was de toegang tot de tuin vlak naast het klooster. Vanuit de prachtige tuin, die overigens ook een (soort van) amfitheater en meerdere oude beelden bevat, heb je een prachtig uitzicht over Florence en de omliggende bergen (hm, heuvels). Er was ook een collectie van moderne kunst: Roestvrijstalen platen tegen elkaar aangeschroefd. Ik heb dat wel gezien, maar dat waren dan modellen van satellieten die een stress-test hadden ondergaan. Toch had het wel wat.
Na nog een lekkere bak chocolademelk reden we naar Pisa. Die rit duurde langer dan gedacht, dus daar aangekomen was er behoefte aan lunch. We kwamen terecht in een familiezaakje, en raakten flink aan de praat met de medewerkers ondanks dat we elkaar niet verstonden. Daarna liepen we door naar de toren zelf. Die ligt aan een mooi plein in de de binnenstad, samen met de dom. Hij was/is een stuk minder hoog dan dat ik dacht, en we vonden het het wachten en de hoge kosten niet waard om er op te gaan. Het was heel druk en in tegenstelling tot twee jaar geleden mocht je niet op het gras komen, waardoor er een stuk minder ruimte was. Raar ding die toren, maar niet heel bijzonder in mijn ogen. Na een ijsje liepen we nog even langs het zaakje voor een cappuccino en een bezoek aan het kleinste kamertje. Daar had je een sleutel voor nodig, en de vrouw die die sleutel bracht liet Diana nogal schrikken. Die hoefde meteen niet meer naar de WC (viel wel mee). Na Pisa, dat overigens écht een hele lelijke stad is op het binnenplein na, reden we door naar 'Het Manhattan van Toscane': San Gimignamo.
In San Giminimininamono (zoals ik het noem) woonden in de 12e en 13e eeuw twee rijke families. Hoe laat je zien dat je rijk bent? Door torens te bouwen natuurlijk, en fan wel zo hoog mogelijk. Op het hoogtepunt (haha) stonden er 72 torens, waarvan er nu nog 12 over zijn. Omdat we toch wel één toren moesten beklimmen gingen we de hoogste wolkenkrabber (hm) op. Het uitzicht over Toscane was verbluffend, écht het mooiste dat we tot nu toe hebben gezien. Ook vanaf de nabijgelegen stadsmuur was het uitzicht mooi.
Tot slot aten we wat op het plein. De Italiaanse keuken wordt over de hele wereld geroemd, maar het is mij een raadsel waarom. Ja, de pizza en pasta zijn goed en de salades ok, maar zodra er iets anders met vlees wordt besteld lijkt bij veel koks de kop op hol te slaan. Of dat bij de onze ook gebeurde weet ik niet, maar het is een feit dat we maar liefst 45 minuten op ons eten moesten wachten. Daardoor kwamen we laat aan in ons hotel bij Siena, dat aan een hele drukke weg blijkt te liggen. Wordt vervolgd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten