Na de lange rit van gisterenavond waren we wel toe aan een beetje bijslapen. Dus besloten we om lekker uit te slapen en pas om 9 uur te ontbijten. Dat ontbijt is niet echt lekker; het brood is hard en de koffie niet te zuipen. Zelfs de chocomel is vies; het leek meer op rioolwater. Uiteindelijk hebben we met zn allen lekker watermeloen gegeten; het enige pluspunt van het ontbijt. Nadat we een soort van planning hadden gemaakt op het dakterras metzonder uitzicht gingen we richting het metrostation. Of althans, dat dachten we.
We liepen 600 meter door deze bijna sloppenwijk en kwamen terecht in een bijna uitgestorven station. Even vragen waar de metro is; er staat tenslotte een grote 'M' buiten. Die is dr niet, alleen een trein naar de metro toe. Waar kunnen we kaartjes kopen? Nou, dat kan alleen bij de koffiebar. Jaja, dachten we eerst, maar het was dus echt waar. De kaartjes moesten worden afgestempeld in apparaten die je als je dat niet weet zo over het hoofd ziet. De trein zelf komt uit het jaar 0, maar we waren al snel (na een uur te hebben gedaan om überhaupt in de trein te komen) bij het ondergrondse station. Het leek wel een soort Disney-attractie: groot, donker, verlaten, allerlei verschillende metalen muren en veel ongedefinieerde buizen en pijpen. De metro bleek uiteindelijk 500 meter verderop te liggen, en daarna nog een meter of 75 naar beneden. Het eindstation midden in Napels was ook bijna leeg... net als de stad zelf. Slaapt iedereen uit op zaterdag? Het is al lunchtijd hoor.
Onze lunch was niet heel bijzonder behalve de warme chocolademelk, die was namelijk bijzonder sterk. Nou noem ik chocolademelk hier al spottend chocoladeshots aangezien er zo in een kopje meer cafeïne zit dan in alle chocomelk die ik in Nederland in een maand drink, maar deze sloeg echt alles. Er zat volgens mij alleen gesmolten cacao in het kopje; mn lepel kon bijna rechtop staan en zelfs na 2 zakjes suiker was het nog veel te bitter. Nee, napols is nog niet echt een chocosucces.
Eindelijk was het tijd voor de eerste bezichtiging: Galleria Borbonica. Deze ondergrondse gangen zijn in de middeleeuwen uitgegraven als steengroeve en daarna als vluchtroute voor het plaatselijke bestuur. In de 2de wereldoorlog zijn ze gebruikt als schuilkelders en daarna nog als dumpplaats voor illegale motorvoertuigen van de politie. Het verhaal van de goed engels sprekende gids ging vooral over de oorlog, de 'bezetting' (quotes zijn om een reden) en de bombardementen. Ze noemde het 'platgebombardeerd', maar de stad zag er in vergelijking met veel andere 'platgebombardeerde' steden nog goed uit. Onder andere de Basiliek en het paleis waren niet getroffen. Al met al had het wat weg van de mergelgroeve in Maastricht (die nu in brand staat).
Na de grot maakten Harry en ik een rondje over het grote plein en bekeken de nietplatgebombardeerde Dom terwijl Cayley schoenen ging kopen. Dat laatste liep iets uit waardoor we te laat waren om het kasteel bij de haven te bezoeken. We maakten dus maar een wandeling door de haven, onder andere door de veerhaven. Na avondeten bij de McDonald's (lekker even een andere smaak) gingen we terug naar het hotel. De Napolitanen waren namelijk wakker geworden en het was heel druk in de stad.
De weg terug met de trein verliep verder goed, maar alleen omdat we wisten wat we deden. De metros rijden hier trouwens net zoals de auto's: Dan weer hard, dan weer niet, remmen, toch weer versnellen etc. Ach, we raken eraan gewend.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten