Toen de zon op kwam werd duidelijk dat we niet echt in Tivoli zitten maar een stukje ervandaan. Het oude stadje ligt namelijk boven op de heuvel. Omdat eigenlijk alleen Villa d'Este op het programma stond sliepen we een beetje uit (8:00 is uitslapen voor ons) en nadat we hadden ontbeten, waren uitgecheckt en de koffers naar de auto hadden gezeuld reden we weg. De Domdom wilde ons een of ander gatenkaasweggetje insturen, maar dat deden we niet. Ook omkeren op een 80-kilometer weg leek ons geen goed idee, dus we pakten Google Maps erbij. Het gekke was dat de telefoons van Cayley en Harry ons allebei een andere kant op wilden hebben, wat tot een niet zo sfeervolle situatie leidde. Uiteindelijk zijn we helemaal om de Tivoli heen gereden, door smalle straatjes en steegjes, alvorens we op een parkeerplaats kwamen die duidelijk niet bedoeld was voor toeristen. Maar ja; parkeerplaats is parkeerplaats. We moesten nog wel een stukje lopen, en ook hier hadden we allemaal onze eigen beste route. Uiteindelijk zijn we wonder boven wonder toch met z'n vieren aangekomen bij Villa d'Este.
Vanuit de villa heb je een prachtig uitzicht over het omringende gebied. Dat moet nog mooier zijn geweest toen de nieuwbouwplaatsjes er nog niet stonden. We kwamen echter voor de prachtige tuinen, die vanwege het steile landschap gelaagd naar beneden lopen. In de tuinen staan allerlei grote en kleine fonteinen, stromen stroompjes en er zijn zelfs twee watervallen; een waar spektakel dus. De belangrijkste attractie is volgens de brochure echter het waterorgel, dat 5 keer per dag speelt. Dus stonden wij om 12:30 trouw klaar voor... voor niks eigenlijk. De deurtjes gingen open, het licht ging aan en het orgel begon te spelen. Geen bijzonder liedje of zo, en nog vals ook. Zelfs een antiek Amsterdams draaiorgel speelt beter. Ook was er niets van een waterspektakel; de fonteintjes stroomden gewoon door alsof er niks aan de hand was. Na 5 minuten gingen de deurtjes weer dicht en dat was het. Gelukkig was de rest van de tuin wel de moeite waard.
Nadat we de halve berg weer op en af waren gelopen naar de auto en onderweg een niet al te lekkere lunch op hadden gingen we weer terug naar het hotel om nog even lekker te zwemmen. Nou ja, Cayley was meer geïnteresseerd in de grote opblaasbeesten ('floaties' of zo) waar je op kan liggen en vanaf kan vallen. Pas om 20:30 reden we weg naar Napels. We dachten in 2 uur er naartoe te rijden, maar mede door wat files duurde het ruim 3 uur. De Italianen kunnen trouwens óf niet rijden óf ze zijn dronken; waarschijnlijk allebei. Ze rijden midden tussen twee banen, schommelen tussen 80 en 130 km/h, steken hun grote lichten aan op de snelweg, laten hun knipperlicht uitstaan of gaan inhalen zonder te kijken en richting aan te geven. Zo'n laatste actie van een vrachtwagen leidde bijna tot een ongeluk maar gelukkig konden we op tijd uitwijken. Pffft
We zitten in ons hotel in een buitenwijk van Napels, die er totaal niet uitziet. Afval op straat, gebouwen zonder verf, donkere steegjes etc. Het hotel zelf is gelukkig prima, maar de buurt niet echt. We zitten op twee kamers op dezelfde verdieping, maar binnenlangs moet je 3 minuten lopen om van de ene naar de andere kamer te komen. Nog even de blog schrijven en daarna vielen we om 1:00 als een blok in slaap.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten